نگفتي: (( عزيزم اين کار را نکن .((

روي برگرداندي

حالا من رفته ام و تو تمام چيز هايي که نگفتم مي شنوي

نگفتي : عزيزم متاسفم چون من هم مقصر بودم

نگذاشتي اختلاف ها را کنار بگذاريم

چون تمام آنچه ميخواستيم – عشق و وفاداري و مهلت – بود

گفتم : اگر راهت را انتخاب کرده اي من سد آن نخواهم شد

لحظه رفتن مرا در آغوش نگرفتي و اشکهايم را پاک نکردي

نگفتي: (( اگر تو نباشي زندگي برايم بي معني خواهد بود ((

وقتي چشم گشودم امروز گذشته بود

با شجاعت به سوي هدف قدم بردار و از انتقاد ديگران مهراس

خداوند در شبهاي بي خوابي با تو خواهد بود و قطرات اشک را با عشق خود از گونه هايت خواهد زدود خداوند با شجاعان است.

حال ذوب شدن و همين قصه رفتن تو را برايم آسان ميکند.

پس شايد تو را از ياد ببرم
کاش تو آن آسمان آبي بودي که با ديدن تو به آرامش ميرسيدم...

کاش تو آن خورشيد بودي که با نور خود به روحم گرما و روشنايي مي بخشيدي
اما نه کاش تو آن گل ياس سفيدي بودي که با بوييدنش لبخند بر لبانم مي نشست...اما نه گل ياس

پس بگذار آخرين آرزوهاييم را برايت بگويم کاش تو همان اتاق فيروزه اي من بودي که هميشه

در کنارت باشم و هميشه در تو محبوس باشم-آنگاه هرگز تو را فراموش نخواهم کرد و هميشه

هيچ وقت تو اين دنيا دل به هيچ کي نبند

چون دنيا اين قدر کوچيکه که دو تا دل توش جا

نمي گيره! ولي اگه دل بستي هيچ وقت ازش جدا

نشو چون اين دنيا اينقدر بزرگه که ديگه نمي توني پيداش کني...

جاي دسته گلي که فردا برقبرم نثار مي کني ، به جايي سيل اشکي که فردا در مزارم مي ريزي ، امروز با تبسمي شادم کن ، به جاي آن متن هاي تسليت گونه که فردا در روزنامه ها برام مينويسي ، امروز با پيام کوچکي خوشحالم کن .

من امروز به تو نياز دارم ،نه فردا

اوني هم که ارزش اشکت رو داره طاقت ديدنشو نداره