واسه هرگز نرسيدن...

او ناز کرد و گفت ببينم چه مي شود...

را پيدا کني آن وقت من از عشق تو دست مي کشم ...

شکستن شده کار اين زونه...

غلط است هرکه گويد :

دل به دل راه دارد...

نه تو رو داشته باشم نه زندگي رو ...

باورنکن ، عاشق نشو

رسواي عشق تو اين زمونه تنها ميمونه

عاشق شدم من به دام عشق به چه سادگي به بلا افتادم عاشق شدم ...

ديوونه دل تو با من چه ها کردي؟؟؟؟

عاشق شدي خودتورها کردي

عاشق شدم من به دام عشق به چه سادگي به بلا افتادم عاشق شدم ...

براي ديدن تو هميشه بيقراره

اي يار هستيمو به تو دادم

عاشق شدم من به دام عشق به چه سادگي به بلا افتادم عاشق شدم ...

دلتنگ تو ام

تو آنجايي و من اينجا

در اين فکر که چگونه بيش از هميشه

سراپا اگر زرد وپژمرده ايم

ولى دل به پاييز نسپرده ايم

چوگلدان خالى لب پنجره

پر از خاطرات ترک خورده ايم

دلى سربلند و سرى سربه زير

از اين دست عمرى به سر برده ايم

لبخند تو خلاصه خوبيهاست ----- لختي بخند خنده گل زيباست

پيشانيت تنفس يک صبح است ----- صبحي که انتهاي شب يلداست

در چشمت از حضور کبوترها----- هر لحظه مثل صحن حرم غوغاست

رنگين کمان عشق اهورايي----- از پشت شيشه دل تو پيداست

فرياد تو تلاطم يک طوفان----- آرامشت تلاوت يک درياست

با ما بدون فاصله صحبت کن----- اي آن که ارتفاع تو دور از ماست

غنچه با دل گرفته گفت:
زندگي
لب زخنده بستن است
گوشه اي درون خود نشستن است
گل به خنده گفت
زندگي شکفتن است
با زبان سبز راز گفتن است
گفتگوي غنچه وگل از درون با غچه باز هم به گوش مي رسد
تو چه فکر ميکني
کدام يک درست گفته اند
من فکر مي کنم گل به راز زندگي اشاره کرده است
هر چه باشد اوگل است
گل يکي دو پيرهن بيشتر ز غنچه پاره کرده است!

بر روي ما نگاه خدا خنده مي زند
هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ايم
زيرا چو زاهدان سيه کار خرقه پوش
پنهان ز ديدگان خدا مي نخورده ايم
پيشاني ار ز داغ گناهي سيه شود
بهتر ز داغ مهر نماز از سر ريا
نام خدا نبردن از آن به که زير لب
بهر فريب خلق بگويي خدا خدا
ما را چه غم که شيخ شبي در ميان جمع
بر رويمان ببست به شادي در بهشت
او مي گشايد!
او که به لطف و صفاي خويش
گوئي که خاک طينت ما را ز غم سرشت
....
آن آتشي که در دل ما شعله مي کشد
گر در ميان دامن شيخ اوفتاده بود...
ديگر به ما که سوخته ايم از شرار عشق
نام گناهکارهء رسوا نداده بود..
بگذار تا به طعنه بگويند مردمان
در گوش هم حکايت عشق مدام ما
" هرگز نميرد آن که دلش زنده شد به عشق
ثبت است در جريده عالم دوام ما