نمي دونم از کدوم التماس پنجره شکسته

نمي دونم از کدوم گلايه نگفته از کدوم بغض نگفته

نمي دونم از کدوم دستهايي که هيچ وقت به هم نرسيدند

نمي دونم از کدوم دلي بنويسم که هيچ وقت يکي نشدند

نمي دونم از کدوم سکوتي بنويسم که هيچ وقت فرياد نشدند

نمي دونم از چي بنويسم

نميدونم ازکدوم سياست بنويسم و جبهه بازي که بوي تعفن نده

نميدونم از کدوم چفيه و پلاک شکسته بنويسم

نمي دونم از کدوم اشکي بنويسم که هيچ وقت برايم ريخته نشد

نمي دونم از کدوم انتظاري بنويسم که هيچ وقت قرار بر ديدارش نيست انگار

نميدونم از خلوت دلم بنويسم يا غربت دل ؛ مگه فرقي هم باهم دارند!!

زيرش راه برم بدون چتر!!

نمي دونم از کدوم سلام بگم وقتي نه سلامي بود نه خداحافظي ....فقط و فقط نگاه بود

براي رسيدن به...هرچي ميخواي...!

فنا از آنچه در اطرافته . اهميت ندادن به آنچه در ميون آدمها مي گذره و برات سودي نداره . مثل مريم مقدس روزه سکوت گرفتن و دل بخدا دادن .

? - فنا از شادي و غصه دنيا و بقول قران از شاديا زياد شاد نشدن و از غصه ها زياد ناراحت نشدن : لکيلا تاسوا علي ما فاتکم و لا تفرحوا بما اتاکم ......

? - فنا از نتيجه گرايي که دنيا دار رسيدن به آنچه مي کاري نيست . البته الزاما .

? - فنا از حسرت در دنيا که دارالحسره فقط آخرت است .

? - فنا در نظر اندازي به آنچه در دست مردمست و .......

? - فنا در راه عشق . عشق به خلق که مخلوق خدان و عشق بخدا که خالق خلقه .عشق ازين مدلاي بازاري نه ها . عشقي که با درد و سکوت و کنترل و نفس در راه خلق همراه باشه . عشقي که حلال ها رو برات حرام مي کنه . عشقي که اگر از معشوق بودن محروم باشي مي تونه عاشق بودن رو برات بياره . عاشقي و

تنها :
به يک عدد قلب با صفا و عاشق که عقلش برسد فاصله بين عشق و خود خواهي اندازه زمين تا آسمان است نياز مبرم داريم .
روزگاريست همه عرض بدن ميخواهند
همه از دوست فقط چشم و دهن مي خواهند
ديو هستند ولي مثل پري مي پوشند
گرگهايي که لباس پدري مي پوشند
آنچه ديدند به مقياس نظر مي سنجند
عشق ها را همه با دور کمر مي سنجند
خب طبيعي است که يکروزه به پايان برسد
عشق هايي که سر پيچ خيابان برسد

اگه مراقب نباشي دقيقا موقعي ايمانتو از دست ميدي که بيشترين نياز رو بهش داري!!!

سعي کن هميشه پاک بموني...مثه اين نيني تپلي راحت سرتو زمين بزاري!!!:

عکس کوچک شده است.

نمي داني تنهايي من چقدر بزرگ است

حتي اگر هزار سيب از دستهايم بچيني

باز هم نمي داني که ريشه هاي اين درخت تا چه عمقي از خاک فرو رفته اند

و حتي اگر صد بارپرنده شوي و صدها لانه بر شاخه هايم بسازي

باز هم سکوت سنگين نگاهم نمي شکند ،کاش مي دانستي تنهاييم چقدر بزرگ است...

آشکار است که مي تواني در باره ي کسي بگويي..
او کسي است که بيش از هر چيز ديگري در اين جهان ميخواهم.اما آنان که عاشقند-به هر دليل-در چنين گفتن صادق اند.

ننگ بر کسي که يک بار مرا فريب ميدهد...و ننگ بر من باد که دوباره فريب او را بخورم!!!!

زندگي حرف ميان من و توست.....زندگي رمز نگاه من وتوست

نيگام کن....زل بزن تو چشام..ميخوام ببينم چقده دوستم داري

ميدوني چرا ميخوام از چشمات بخونم؟

آخه چشمها تنها دريچه احساسهاي آدمهان که مستقيماٌاز قلب به بيرون باز ميشن

.......چشمها هيچ وقت دروغ نميگن.........

اما اينو يادت باشه اگه ريگي تو کفشته هيچ وقت تو چشماي يه عاشق نگاه نکن

چون برق عشق اونقده قوي که همونجا از خجالت

ميسوزونتت.

چه سخته تو نباشي و دلم هواتو بکنه

بخوام بيام به ديدنت نگام راهتو گم کنه

چه سخته حرفاي دلم بمونه پشت حنجره

اما به جاي جمله ها گريه بغضم و کم کنه

تو دشت بي همنفسي يه روز واسم نفس بودي

رفتي و من نميدونم دل بي نفس چيکار کنه

وقتي نباشي زندگيم پوچه و معنا نداره

دل به هواي ياد تو هنوز با من سر مي کنه

بيا- بيا از اين به بعد ستاره هاي هم باشيم

حالا که آسمونمون با هم ديگه فرق مي کنه...

ازش پرسيدم : تو بخاطر چي زنده هستي؟ در حالي که اشک تو چشمش جمع شده بود گفت بخاطرکسي که بخاطر هيچ زندست.

اين روزها گرفته ام...گرفته تر از هميشه

آي خدا دلم گرفته

دشت ها آلوده ست
در لجنزار، گل لاله نخواهد روييد
گل گندم خوب است
اي دريغا که همه مزرعه ي دل ها را
علف حرزه ي کين پوشانده ست
هيچ کس فکر نکرد
که در آبادي ويران شده ديگر نان نيست
و همه مردم شهر بانگ برداشته اند
که چرا سيمان نيست
و کسي فکر نکرد
که چرا ايمان نيست
و زماني شده است
که به غير از انسان
هيچ چيز ارزان نيست...