سلام بر شما باد اي خاندان نبوت و معدن رسالت و اي که منزلتان محل رفت و آمد ملايکه و نزول وحي مي باشد.

گوشه اي رفتم و در کناري نشستم.

دو امام بزرگوار و سيدان اهل بهشت و دو خواهرشان را مي ديدم که در سنين خردسالي بودند.

بانو به امور منزل مشغول بودند و اميرالمومنين حيدر نيز در منزل حضور داشتند.

فضه نيز در انجام کارهاي منزل به بانو کمک مي کرد.

درب منزل زده شد.اين صداي زدن درب با هميشه فرق داشت.

صداي مرداني از پشت در مي آمد . صداي کوبيدن در ، همانند لگد کوبيدن به تخته چوبي بود.بانويم که از بغض و کينه مردم مدينه نسبت به ولي المومنين حيدر ع خبر داشت تصميم گرفت تا خود پشت در رفته و بپرسد ماجرا از چه قرار است تا شايد اگر براي جنگ و حرمت شکني علي ع آمده اند ، حرمت فاطمه را که دخت رسول خدا صلي الله عليه واله است را نگاه دارند و از نيت خود بازگردند.

بانويم فاطمه که سلام خدا بر او باد پشت در آمد و پرسيد که چه مي خواهند که چنين صدا را بلند کرده و بر در لگد مي زنند.

ناگهان ديدم که دود از زير در وارد خانه مي شدو در را ديدم که از پايين آتش گرفت. آري شعله هاي قرمز و زرد و داغ آتش را مي ديدم .

فاطمه زهرا س دختر رسول خدا پشت در بود....دود جلوي چشمانم را تار کرد .

نمي دانم دود بود که مانع ديدن مي شد يا تحمل باور اينچنين حرمت شکني اهل بيت پيامبر ص بود که به سرم فشار مي آورد و ديده ام را تار مي کرد.

ديدم در نيم سوخته را با لگد باز کردند و ميخ قطور آهني در را ديدم.فاطمه را ديدم که با نهايت توان در به جلو هل مي داد ا مانع از برخورد آن با خود شود و از محسنش مواظبت مي کرد.

فاطمه دختر رسول خدا بي هو ش شده بود و بر زمين افتاده بود.

همه اين اتفاقها در زماني کوتاه رخ داد .ديدم که علي ع سراسيمه بر بالين فاطمه آمد و فضه نيز.

علي ع او را به فضه سپرد و از خانه بيرون رفت.

آن مرد را که بر در لگد کوبيده بود به زمين کشيد .

اما علي ع تنها بود و مأمور به سکوت و آنها چهل نامرد سواره مجهز به آلات جنگي بودند.

دست علي را بستند و در کوچه هاي بني هاشم او را مي کشيدند.

علي ، ولي خدا ، جانشين پيامبر ،هم او که که پيامبر بارها و بارها در شايستگي و بايستگي جانشينيش سخن گفته بود.

علي حجت خدا بر زمين و امام من و مسلمين را کجا بردند؟
ديدم که بانو دست به کمر گرفت و با تمام وجود برخواست تا راهي مسجد شود.

زنان بني هاشم به دور خانم حلقه اي درست کردند و بانو را تا مسجد همراهي کردند و از هيبت و شجاعت گويا پيامبر ص زنده شده بود.

زماني که زهرا س به مسجد رسيدديد که علي را جلوي مسجد با دست بسته نگاه داشته اند و به شمشير تهديد مي کنند تا با آنان بيعت کند.

خدايا علي که با قاصبان ولايت و بر زمين زنندگان حرف و خواسته پيامبر ص بيعت نخواهد کرد،پس جان علي در خطر است.

آه ،مولاتي ....کاش ما شيعيان واقعيتان باشيم و اي کاش در آن کوچه ها تنها نبوديدو فدايتان مي شديم.

بانو را ديدم که به قسمت زنانه مسجد رفت و صدا بلند کرد که اگر علي را رها نسازيد هم اکنون نفرينتان خواهم کرد.

پايه هاي مسجد مدينه به لرزه در آمدو صداي علي ع بود که بانگ برداشت يا فاطمه از شما تقاضامندم که نفرين نکني.

و آن نامردان علي ع را رها کردند که صدايش در مسجد پيچيده بود و از فاطمه مي خواست که اين قوم را نفرين نکند،..... عجب صبري دارد....

علي ، فاطمه را کمک کرد .به مدينه برگشتند.بانو را ديدم که انگار ده سال پير تر شده بود.

خميده و دست بر کمر گرفته بود...

و علي نيز ....آن علي چند ساعت قبل نبود.

بچه ها گرد مادر را گرفتند....

واي که قلم تاب نوشتن ندارد و کلام توان توصيف را از دست مي دهد.

و آنچنان حرمتي که شکستند سنگين بود که اکنون نيز پيروانشان جهالت و شدت بغض و کينه آن مردمان را باور نمي کنند و مي گويند که فاطمه بيمار شد و از دنيا رفت .

پس اگر بانو به بيماري از دنيا رفت چرا قبر او مخفي است؟
چرا خواست شبانه او را به خاک بسپارند؟

آري ، فاطمه شجاعت را به اوج رساند.

و اين نيز ابراز نارضايتي بانو به غاصبان خلافت و قاتلان محسن و خود است.

يا فاطمه (س) دعا کن تا ابد در راهت ثابت قدم بمانيم.

دعا کن مهدي عج را تنها نگذاريم که آقا فرمودند اگر شيعيان ما به اندازه آب خوردني مارا مي خواستند فرج حاصل مي شد.

دعا کن شيعه شويم و شيعه بمانيم بانو.