دلم گرفت اي هم نفس

پرم شکست تو اين قفس

تو اين غبار تو اين سکوت

چه بي صدا نفس نفس

دارم از غصه ميميرم

يه روز دستاتو مي گيرم

تو اين شب گريه مي توني

پناه هق هقم باشي

تو اي همزاد همخونه

چي ميشه عاشقم باشي

دوباره من دوباره تو

دوباره عشق دوباره ما

دو هم نفس دو هم زبون

دو هم سفر دو هم صدا

تو اي پايان تنهايي

پناه آخر من باش

تو اين شب مرگي پاييز

بهار باور من باش

بذار با مشرق چشمات

شبم روشن ترين باشه

مي خوام آيينه ي خونه

با چشمات همنشين باشه

در اهميت شناسايي امام زمان (ع) ، همين بس که وقتي زُراره ، از امام صادق (ع) پرسيد : اگر من دوران غيبت را درک کردم ، چه عملي انجام دهم ؟ در پاسخ فرمود : بر خواندن اين دعا مداومت کن :

اَللّهُمَّ عَرِّفني نَفسَکَ ، فَإنَّکَ إن لَم تُعَرِّفني نَفسَکَ ، لَم اَعرِف نَبِيَّکَ ، اَللَّهُمَّ عَرِّفني رَسُولَکَ . فَاِنَّکَ إن لَم تُعَرِّفني رَسُولَکَ ، لَم اَعرِف حُجَّتَک . اَللَّهُمَّ عَرِّفني حُجَّتَک . فَاِنَّکَ إن لَم تُعَرِّفني حُجَّتَکَ ، ضَلَلتُ عَن ديني .

خدايا ! خودت را به من بشناسان . چه ،اگر خودت را به من نشناساني ، پيامبرت را نشناسم . خدايا ! پيامبرت را به من بشناسان . چه ، اگر پيامبرت را به من نشناساني ، حجتت را نشناسم . خدايا ! حجتت را به من بشناسان . چه ، اگر حجتت را به من نشناساني ، از دينم گمراه شوم . ( کمال الدين 2/342 و343 ، الکافي 1/337 )

يادش به خير...

اعتکاف...

خوابيم و با خطاب تو بيدار مي شوي مستيم و با عطاب تو هوشيار مي شويم

حلاج پيشه ايم و گمانم در عاقبت با حلقه هاي موي تو بر دار مي شويم

از من اي هستيه من دور مشو که مرا بي تو تمنائي نيست

جز تمنايه دو چشمه سياهت به دلم حسرته بينائي نيست

در امتداد اشک هايي سرخ ... ترانه هايي نهفته است ... که هيچ گاه بغضشان را نشکسته

اند ... يک بار ديگر ... با همان لحن قديمي مي گويم ... برگرد ... برگرد تا دستهايم بهار را با تمام

وجود .. احساس کند ... ....

باز امروز خانه ي تنهايي ام

پر شد از عطر و نسيم دلنواز

باز هم در روبروي پنجره

سبز شد يک بوته ي زيباي ياس

باز هم از آسمان خانه ام

قطره هاي پاک باران مي چکد

از فراز بام پست خانه ام

عطر و بوي فاطمه پر مي کشد

باز هم يک روز ميلاد دگر

با شکوه و پر صلابت مي رسد

باز از پشت نقاب تيره اش

شب به روي ما تبسم مي کشد

باز هم با نغمه ي زيباي خود

بلبل عشق من از ره مي رسد

من دو چشمانم به يمن اين ورود

انتظار روشنايي مي کشد

کاش اين پروانه ي زيباي من

روي گلهاي دل من مي نشست

با دو بال کوچک و زيباي خود

شيشه ي سخت دلم را مي شکست

باز هم اين مرحم زيباي من

روي زخم کهنه ي اين دل نشست

اين سکوت سهمگين خانه را

يک طلو ع با صفا در هم شکست

بوي گرما را مي فهمي

نفس بکش

مي بيني

دوباره تابستان شد

دوباره بهار گرما رسيد

قدم که ميزني

گرماي عشق تو را ميسوزاند

رقص آتش را نظاره کن

در لابه لاي گيسوان خورشيد

عطر تو را جستجو مي کند

برخيز

قدم بزن

تابستان از آن توست

اگر مي خواهي زيبائيهايش را ببيني

دفتر تير را ورق بزن

صفحه ي 9

تولد يک فرشته را نظاره کن

باور کن! اي دير آشناي ناشناسم! اي رهگذار بيکس پس کوچه ي زيست! در قلب شب.

گر -غير شب- چيز دگر هست... در قلب من- جز قلب من- چيز دگر نيست...

اي يادگار روزهاي زرد پائيز مهم نيست که اکنون دلت براي کسي ديگر مي تپد مهم آن است

که من براي هميشه تنهايم آنهم فقط به خاطر تو ... کاش مي فهميدي !

عشق با غرور زيباست ولى ا گر عشق را به قيمت فرو ريختن ديوار غرور گدايى کنى...

آن وقت است که عشق نيست...صدقه است !!